കറുത്തവാവിൻ ചിറകുതട്ടി
മറിഞ്ഞുവീഴുന്നു നിലാവിൻ മുരുട
പൊഴിഞ്ഞുവീഴുന്നു താരബീജങ്ങൾ
പതഞ്ഞൊഴുകുന്നു ശുക്ലപക്ഷം
കുതിച്ചുപായുവാനൊരുങ്ങിനിൽക്കുന്നു
പുതപ്പിനുള്ളിലെ കറുത്തവാവതിൽ
നനുത്തവാലാട്ടി ചെറിയ മീനുകൾ
കറുത്തമുയലുണ്ട് കടിച്ചുതുപ്പുന്നു
കുരുത്തിടും പച്ചത്തഴപ്പുകളെല്ലാം
എടവപ്പാതിത്തലേന്ന് സന്ധ്യയ്ക്ക്
നീലമേഘത്തെ ചുരുട്ടിയ കുഴലുമായ്
മരപ്പാലത്തിലൂടെ പുഴ കടക്കുന്നു
തണുത്തകാറ്റുവന്നൂതുമ്പോൾ
ചുരുളഴിയുന്നു കുഴൽ
കൈവിരിച്ച് നിവരുന്നു
തപസ്സിനായെത്തുന്നവന്റെ ചിത്രം
എത്താനുണ്ട്
അലമുറയിട്ട് കരയുന്ന വാഴകൾ
കുഞ്ചന്റെ കൊട്ടത്തേങ്ങകൾ
കദളിപ്പഴങ്ങൾ
മുങ്ങിപ്പോവാനുണ്ട്
പുസ്തകക്കെട്ടിനുമേലേതിരനോക്കി
അക്കരപ്പച്ചയിലടുപ്പിച്ചപ്രേമം,
ഒരക്കോലേന്തിയ കടവുകാർവർണ്ണന്റെ
ഇപ്പോൾ കിട്ടിയ വാർത്തകൾ
കുടുങ്ങാനുണ്ട്
അഴിമുഖത്തിന്റെ കടിവായിലേയ്ക്ക് പുളയുന്ന
ഒരു തടിയൻ മലമ്പാമ്പ്
വേനലിന്റെ യാത്രകൾ പാടുന്ന പുല്ലുകൾ
മീനുകളാവാൻ വാലാട്ടി നിൽക്കുന്നു
കരാറുകാരൻ
ആണികളോരോന്നായ് പിഴുതെടുക്കുന്നു
കാലുകൾക്ക് പിന്നിൽ
“കറ” “കറ” കരയുന്ന
പാലമിപ്പോൾ
കാൽ പദങ്ങളൂന്നുന്ന
പഴയ ഹാർമോണിയം
കല്ല്യാണരാത്രിമുതൽ
അവളയാളെ
വിവർത്തനം ചെയ്തു തുടങ്ങി
അല്ലറച്ചില്ലറ ബിംബമോഷണങ്ങൾ
കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടു
വഴക്കൊന്നെങ്കിലും വേണം
മാറാതോരോ ദിനത്തിലും
എന്ന വൃത്തലക്ഷണം
ദാമ്പത്യ കാവ്യശാസ്ത്രത്തിങ്കൽ
മുതൽകൂട്ടി
വിവർത്തനം ചെയ്യുമ്പോൾ
നഷ്ടപ്പെടുന്നത് കവിത എന്ന്
ഒരു ഗാലറി ക്ലാസ്പറഞ്ഞതോർത്ത്
കുതിര എന്നയാളെഴുതുമ്പോൾ
കഴുതയെ ധ്വന്യാത്മകമായി കണ്ടു
പിന്നെപ്പിന്നെ
ഉറക്കത്തിൽ ചോദിച്ചാലും ചൊല്ലുന്ന
ഒരു കവിതയായ് മാറി
ചെണ്ടക്കൊട്ട് മുങ്ങിത്താണുപോവുന്ന
പച്ചക്കുന്നിൻ ചെരുവിൽ
സൂര്യനിൽനിന്ന് അന്നജമുണ്ടാക്കുന്ന
കുറ്റിച്ചെടിപോലെ
ഞാൻ എല്ലാം മലയാളത്തിൽ
സ്വാംശീകരിക്കുന്നു
മലയാളം എന്റെ ഹരിതകം
വരിയിൽ വിരി വെച്ച്
പേരുകൊണ്ട്
കാട്ടിലൊരിടത്തിരിക്കണം
“പേരിലെന്തിരിക്കുന്നു“വെന്ന്
കറുപ്പായ് നാടുനീളെ അലഞ്ഞു
അൻവർ അലിയുടെ കവിതപ്പുറത്ത്
കാട്ടിലും ചുളുവിലൊന്നുപോയി വന്നു
കവിതയിലേക്കുള്ള ഭസ്മം
വാവരുപള്ളിയിൽ നിന്നും വാരി
കേരളക്കരയിൽ
ഒരു കന്നി മദ്യപനും
ഉണ്ടാകാതിരിക്കുമ്പോൾ…
എന്ന് ആർക്കോ വാക്കും കൊടുത്തു
ശരണമില്ലയ്യപ്പാ.. എന്ന്
കവികളെക്കൊണ്ടും പറയിച്ചു
യാത്രയുടെ മരങ്ങൾ വളരുന്ന
കാൽ വേരുകൾക്കിടയിൽ
വഴിയിൽ വിരി വെച്ചു
നാലുവരി കീശയിലും വെച്ചു
